celâl hikmet

uzaÄŸa doÄŸru kaç adım kaldı ÅŸimdi
uzaktan geriye kaç adam
soluÄŸu kesilmiÅŸ kaç yolcu
bizim nefes borularımız doğuştan tıkalı biliyorsun
üfleseler uçarız
birden bir yangın çıksa ÅŸimdi mesala
ya da bir fırtına geçse üstümüzden
ne adamlığımız kalır geriye
ne de adımladığımız yollardan bir dize

bunu ilk
kuÅŸları uçurduÄŸumda fark ettim ben
sürü halinde gitmediler
tek tek gitti hepsi
tek tek ve acımadan gitti
ilkine alışmak zordu
yordu beni sabaha kadar yazmak ardından
sabaha kadar gecelemek
bir ilmek gibi takıldı meme uçlarıma
bir melek gibi iÅŸedi rüyamın ortasına

sana doÄŸru kaç yalnızlık kaldı ÅŸimdi
senden geriye kaç kiÅŸi
alip götürdüklerin miydi seni bende var eden
yoksa geride bıraktıkların mı
hesabım tutmaz benim beynim uyuşukken
kalbim atmaz
birden bir cenaze çıksa evden mesala ÅŸimdi
ya da birileri ölü toprağı serpse üstümüze
kılım kipırdamaz

hayatın anlamı yazmaz ajandamda sen yokken
ölümün mesanesi okunmaz

serçe'ye
celâl hikmet
221008 istanbul