celâl hikmet

kendimi biri bulur
diye affettim
aklıma yukarıdan
bakar diye biri
konuştum hep ellerimle
eksiklerimi kapattım
canıma kast eden
ruhani liderlerin kutsal
kaselerindeki portakal suyuyla
şeytanlardan vazgeçip
beynimi siktim
sarışın bir fahişenin
tırnak aralarında
mahremiyet benim
aklındaki içgüdü benim
bembeyaz inlemelerdeki
mavi kurtarıcı benim koynunda
peygamber benim
bundan sonraki yaradılışında

aşkla al içine beni
ve sakin konuşma!
isa
yüzüğünü kaybetti sevişirken musalla taşında!

çiplak ve yalnız sokak kadınları'na
celâl hikmet
9208 istanbul

neon isimli şairlerin
yüksek rakımlı gölgesinde
rakımı doldurup baktım yüzünüze
aldığınız bütün nefesler ve
aldırdığınız bütün çocuklar
bandrolsüzdü
gelip geçerken dilinizden
ezan sesleri
dini reddettim
tanrıyı katlettim kendi betiminde
ve bunu yazdı bütün dergileriniz ve
hepinize aşinaydı bu dizeler
beğenmediniz
bilirdiniz birbirinizin incilerini
sözcü(k)lerini
sustum
susup içime döndüm
kimse yoktu sizden
görüm
ve vazgeçtim sizden

geçmek kolay bu tarafa
ama
kalın siz orada

celâl hikmet
16208 çkale

bir fotoğrafın katili
oldum bugün gelecekten
haber getiren bir
kahinin ellerinde
sapsarı gülüyordu
yüzüme operken tenini
denizin üstünden
çalınmış ruhunu geri getirmek
için uzaklara bakıyordu
sanki koynunda ben
yokmuşum gibi geçmişe
bakıyordu parmak
uçlarım gezinirken saçlarının
içinde kırmızı pardösülü
mendil satan kız çocukluğa
bakıyordu onun bedenindeki
zerafete insanların aldırmayaşına
bakıyordu kendini ona
yakınlaştırışına bakıyordu

bu yüzden
öldürdüm onu başkasının
olmasın diye
öldürdüm dudaklarımdaki
dikenlerle parçaladım kağıttan
bedenini ve savurdum
hepsini geleceğin
bilinmezliğine

bir fotoğrafın katili
oldum bugün ona
aşık olduğum için

celâl hikmet
16208 çkale

bir tek
kendimi yenemedim
dümenleri dönerken ruhların
ve bir tek
kendimden yana düşüremedim
en gerçeğini aşkların
düşünemedim
ve çelişkiye düştüğümden hep
inandıramadım kimseye
gerçekten sevdiğimi hiç
sözcüklerim hep boş salındı
hep çok kullanılmış
oysa her bir aşkın kendine ait
bir kalbi vardır dünyada
o kalpte birleşenler içindir aşk
o kalpte tutunabilmeyi bilenler içindir

kimse üstüne alınmasın bu lafı
ben yalnız doğdum
ve yine
yalnız gideceğim toprağa

ama kabul edersen şimdi
sen de gelebilirsin
uyuduğum battaniyenin altına

celâl hikmet
17208 çkale